2007/Nov/06

ความรู้สึกตอนที่เขียนไดอารี่ตอนนี้

เป็นความรู้สึกที่สับสนมาก

เป็นความรู้สึกเจ็บปวด

ความรู้สึกผิดหวัง...

และเป็นการกลับมาของความรู้สึกที่กลัวที่สุด

 

ตั้งแต่เปิดเทอมมานี่

เราก็เรียนไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อน

เหนื่อยมากกับการเรียนที่ยากและหนักขึ้น

และการเริ่มต้นของภาษาใหม่

ที่เรียนรวมกับคนที่แทบจะมีพื้นฐานกันมาแล้วหมดทุกคน

เราเลยต้องมีความพยายามมากกว่าคนอื่นๆ

แต่ในความพยายามนั้นมีก็ต้องมีกำลังใจที่จะเป็นแรงผลักดัน

เพื่อทำให้เกิดแรงบันดาลใจที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ

ที่เราเคยมีเมื่อตอนเทอมที่แล้ว

และตอนนี้กำลังจะจางหายไปทุกที...

เริ่มต้นที่พ่อแม่

ตั้งแต่ช่วงนี้ที่มีเรื่องกันตลอดเวลา

พ่อแม่ก็ไม่ค่อยให้ความสนใจกับเราซักเท่าไหร่

เราก็เลยเรียนรู้ที่จะต้องต่อสู้ด้วยตัวเอง

ตามด้วยเพื่อน...

น่าเสียดาย ที่เพื่อนที่คอยเป็นกำลังใจให้

ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ถึงแม้ว่าในใจ จะยังรู้สึกอยู่ว่ามีเพื่อนอยู่ข้างๆ

แต่ในความจริง "เราห่างกันแล้ว"...

สิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ คือ คนรัก

เราท้อแล้ว

เราเหนื่อย

เราเบื่อ

เบื่อกับการที่จะต้องมานั่งเสียใจ

และการเสียใจของเรานั้น

มักจะหายไปพร้อมๆกับความเชื่อใจ...

เราหมดไปแล้ว... จะกลับคืนมาก็ยากแล้ว

การที่เราจะบอกว่ารักกับใครซักคน

ลิมิตของการที่จะบอกว่ารักของแต่ละคน ก็ไม่เหมือนกัน

ความรักของเราอาจจะไม่เหมือนกับคนอื่น

แต่ความรักของเรา คือ การเสียสละ ความเข้าใจ การรักในทุกสิ่งที่เค้าเป็น

และมองข้ามจุดบกพร่องเล็กน้อย

 

น่าเสียดาย....

ที่เราไม่เคยเจอคนที่คิดเหมือนกับเรา

คนที่เคยคิดว่าใช่ แต่เค้ากลับทำให้เราผิดหวังตลอด

นี่อ่ะเหรอคือ รักของเธอ?

คนที่เราเคยคิดว่าเค้าน่ารำคาญ

กลับกลายเป็นคนที่เรารู้สึกผิดด้วยตอนนี้

เค้าหวังดีกับเรามาตลอด เค้าเป็นห่วงเรา

และสิ่งที่เจ็บปวดมากที่สุด คือ "เค้าพูดถูก"

 

ตอนนี้ อยากอยู่คนเดียว

อยากลองคิดทบทวนดูว่าสิ่งที่จะทำต่อไปคือ อะไร

และคงต้องสู้ต่อไป ด้วยตัวของเราเอง

ในเวลาที่ท้อ ก็จะพยายามหาสิ่งที่ทำให้สู้ต่อไปได้

ต้องพยายามให้กำลังใจตัวเอง

ให้สู้ต่อไปเพื่อตัวเอง....

edit @ 6 Nov 2007 12:52:51 by o p o - r u :: y u c h u n c h i i z B L O G

2007/Jul/29

โอ๊ยยยย ผ่านสัปดาห์นรกมาแล้วเพื่อนๆ

หลังจากที่อดหลับอดนอนมาหลายวัน

หน้าตาโทรมมากกกก

วันนี้เลยนอนชดเชยยาวเรย

การได้อยู่ในอักษร ทำให้เรากลายเป็นขะนีถึก

เรียนไปสอบไป เพื่อนความยากลำบาก

การสอบนั้นทำให้รู้ว่านรกมีจริง

เวลาสอบเสร็จแล้ว ย้อนกลับมาดู

ข้อสอบแต่ละชุดที่เราได้เขียนไปนั้น เท่ากับหนังสือเล่มหนึ่งเลยทีเดียว

ฮ่าๆๆๆ แต่ก็ไม่เป็นไร เราชอบความซาดิส

ในอาทิตย์สอบก็ได้กำลังใจจากเพื่อนมากมาย

ทั้งเพื่อนเก่า ทั้งเจ แล้วก็พ่อแม่ที่พยายามคอนวินซ์ให้เลิกอ่านหนังสือ

แต่ก็ผ่านมันมาได้อย่างหวุดหวิด

เพื่อนๆในคณะก็เคร่งเครียดเรื่องการสอบ

มีแต่คนฟิตๆกันทั้งนั้นเลย

จนบางครั้งคิดว่า เราอาจจะเป็นชะนีที่ชิวที่สุดในคณะ

เหอๆ เหมือนหลงมาในโลกที่แตกต่างเลยว่ะ

ตอนนี้ได้หยุดแล้ว

แต่ก็ยังมีงานมาให้ทำ แล้วไม่ใช่งานหมูๆ ซะด้วยสินะ

แต่ตอนนี้ก็มาอ่านสไปรัลแทนแหละ หุหุหุ

วันนี้ได้รับข่าวมาว่าคุณปู่อยู่ดีดีก็ล้ม

เลยรีบไปหาที่โรงพยาบาล

แต่ตอนระหว่างทาง ก็มีคนโทรมาบอกว่าคุณปู่เสียแล้ว

เราก็เลยต้องไปห้องชันสูตรศพ

ผ่านห้องดับจิต แล้วมันก็สถานที่ตรงกับเรื่องสไปรัลพอดี

สงสัยว่าต่อไปนี้ จะสามารถจินตนาการเวลาอ่านสไปรัลได้ง่ายขึ้น

การตายของคุณปู่ทำให้เรานึกถึงตัวเองว่าเราอาจจะต้องตายเร็ว

เนื่องมาจากสารพิษ ที่เรากินเข้าไปทุกวัน เหอๆ

สำหรับเจ,,

เทอเป็นคนที่ดีมาก

เราไม่รู้จะพูดยังไง

อยากจะบอกว่าดีใจ และโชคดีที่ได้เจอเทอ

"เรอ รัก เทา"




Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket




2007/Jul/07

O P O R U & J A Y S K

::: Precious Love :::



ช่วงนี้เป็นอะไรน้าาาาา???

รู้สึกผิดหวัง ท้อแท้ กับตัวเอง,,

เราโง่ หรือว่าเค้าเทพกันวะ??

หรือว่าเรานอยด์มากไป??










เคยคิดว่าถ้าได้อยู่มหาลัยแล้ว ทุกอย่างก็จะลงตัวขึ้น

แต่กลับกลายเป็นว่าหนักกว่าเดิมอีก

เรียนไม่รู้เรื่องเลยซักกะวิชาอ่ะ,,

แต่ก็ยังขี้เกียจเหมือนเดิมมมม มันแก้ยากแล้วล่ะ -*-??

....................

............

.....

...

..

.

.






Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

วันนี้ไปหาไอหมี นิกกี้ เนย แล้วก็ชุที่มหิดล

เจมารับตอนเช้า แล้วเราก็แวะไปเอากระโปรงที่บ้านไอหมีก่อน

แล้วก็ไปกินข้าวกะไอหมี นิกกี้ แล้วก็เจ

ป้าไก่ ไปหาใครก็ไม่รุที่เกษตร ฮี่ๆๆๆ

ชุก็ไปกินข้าวกะเพื่อนๆ เลยเหลือกันแค่นี้??

แต่สุดท้ายก็ไปกินร้านเดียวกันหมดอยู่ดี ฮ่าๆๆ

กินเสร็จแล้ว เจก็เหยียบไปเอารายงานของเจ ซึ่งเราลืมไว้ที่บ้าน

แล้วก็พากันเข้า Thai history ช้าเลยยยย

เข้าไปเรียนแล้ว อาจารย์โคตรจะน่าเบื่อออออ

สอนอะไรเนี่ย????? สังเกตุว่าเจนั่งข้างๆ ก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนเล้ยย ฮ่าๆๆๆ

โอปอล์ก็นั่งเอาปรัชญามาอ่าน เหอๆ

นั่งเรียนอยู่ ไอจวดโทรมา

เพลงดงบังขึ้นซะดังเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ได้ข่าวว่าเค้าเรียนกันอยู่ ???

เรียนเสร็จแล้วก็ไปเล่นเกมส์ + ร้องเพลงกัน

End of my Day,,

เย๋ๆๆๆๆ ในที่สุด ม ก ก็มาาาาาา !!!

จะไปดูสองรอบดีไม๊

หรือว่ามัชฌิมา?? ฮ่าๆๆๆๆ,,




Jaysk & Oporu :: Mentally Commitment

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket







edit @ 2007/07/07 01:30:56